Alinea 40 Parket bij de Hoge Raad 15 november 2002

Voorzover het middel inderdaad, zoals ik veronderstel, wil betogen dat art. 7:629 lid 6 (thans lid 7) BW niet eraan in de weg staat dat de werkgever die voorafgaande aan de procedure de arbeidsongeschiktheid van de werknemer niet heeft betwist, die arbeidsongeschiktheid in de procedure zelf wél betwist, en dat de Rechtbank zulks heeft miskend, faalt dit betoog. In rechtsoverweging 2.7 van het bestreden vonnis, gelezen in samenhang met rechtsoverweging 2.5 en met de hiervoor onder 5 weergegeven, in het tussenvonnis van de Rechtbank vervatte rechtsoverweging omtrent art. 7:629 lid 6 (thans lid 7) BW, ligt het oordeel besloten dat [eiser] c.s. in dit geding gezien het bepaalde in art. 7:629 lid 6 (thans lid 7) BW zich niet meer erop kunnen beroepen dat [verweerder] niet arbeidsongeschikt was aangezien zij [verweerder] niet onverwijld nadat bij hen het vermoeden was gerezen dat [verweerder] niet ziek was - welk vermoeden naar eigen zeggen van [eiser] c.s. reeds vóór de aanvang van het geding was gerezen, namelijk reeds toen [verweerder] plotseling na bijna drie maanden afwezigheid weer op het werk verscheen - [verweerder] daarvan in kennis hebben gesteld. Dit oordeel geeft niet blijk van een onjuiste rechtsopvatting omtrent het bepaalde in art. 7:629 lid 6 (thans lid 7) BW. Ik verwijs in dit verband naar de losbladige Arbeidsovereenkomst (M.M. Olbers) art. 7:629, aant. 32 en naar de Mvt, Tweede Kamer vergaderjaar 1995/1996, 24 439, nr. 3, p. 63, waar met betrekking tot art. 7A:1638c BW dat thans vrijwel ongewijzigd is opgenomen in art. 7:629 lid 6 BW, het volgende wordt opgemerkt:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8f88eaa8dffb9c9bc9c9483af69657ca408341337ab954e3597453382243bd46 | shasum -a 256