Alinea 40 Parket bij de Hoge Raad 1 november 2002

1.10 Ten aanzien van de vraag of de gevolgen van de beëindiging van het dienstverband voor [eiseres] te ernstig zijn in vergelijking met het belang daarbij van [verweerster], heeft de rechtbank de omstandigheid dat [eiseres] kostwinner is en (slechts) is aangewezen op een AOW-pensioen, in haar overwegingen betrokken. Zij heeft er in dat verband op gewezen dat het voor [eiseres] voorzienbaar was dat haar dienstverband zou eindigen bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd. [eiseres] had desgewenst zelf maatregelen kunnen treffen om bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd voor een aanvullende pensioenvoorziening in aanmerking te komen. Verder staat het [eiseres] vrij zich weer op de arbeidsmarkt te begeven. Er is sprake van een krappe arbeidsmarkt en het is voor werkgevers in beginsel niet onaantrekkelijk een 65-jarige in dienst te nemen, omdat geen sociale lasten behoeven te worden opgebracht. Daarom moet [eiseres] volgens de rechtbank in staat worden geacht zelf in de door haar gestelde inkomensderving te voorzien (rov. 4.8). De rechtbank heeft dan ook geoordeeld dat geen sprake is van een situatie waarin de gevolgen van de beëindiging voor [eiseres] te ernstig zijn in vergelijking met het belang daarbij van [verweerster] (rov. 4.9). Aangezien voor het overige geen sprake is van bijzondere omstandigheden, is het aan [eiseres] gegeven ontslag niet kennelijk onredelijk. Evenmin heeft [verweerster] gehandeld in strijd met haar verplichtingen als goed werkgeefster (rov. 4.11-4.13).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4f7723491597a190585cde461aa287fa9c78309f3296613e3d3adb10c35ae86d | shasum -a 256