Alinea 24 Parket bij de Hoge Raad 24 december 2002

11. Behalve dat beëdiging dus een substantieel vormvoorschrift voor het onderzoek ter terechtzitting is, kan ook het ondervragingsrecht in het geding komen. Indien op de zitting een andere persoon dan een getuige of deskundige `en passant' aan de rechter een inlichting geeft waarvan de verdediging of het openbaar ministerie het waarheidsgehalte betwijfelt zal de behoefte ontstaan om door het stellen van aanvullende vragen duidelijkheid te verkrijgen. Gevolgen van een strafbaar feit bijvoorbeeld zijn vaak cruciaal voor de kwalificatie ervan en voor de strafmaat. De causaliteit tussen het strafbare feit en het ondervonden ongemak dient daarvoor vast te komen staan. Niet altijd staat die causaliteit vast, met name indien een tussenliggende onafhankelijke gebeurtenis het ongemak even goed of beter zou kunnen verklaren dan de strafbare gedraging. Voorbeeld: wat heeft de blijvende zware hoofdpijn veroorzaakt? Is dat het gevolg van een trap tegen het hoofd van het slachtoffer, of van een enkele dagen later gebeurde botsing waarbij het zonder aangespannen veiligheidsgordel meerijdende slachtoffer tegen de voorruit knalde? Indien het slachtoffer op de vraag van de rechter hoe het met hem gaat poneert dat de trap de oorzaak van zijn hoofdpijn is, zonder het verkeersongeluk te vermelden, en de verdediging alleen weet dat er een paar dagen later met het slachtoffer nog iets anders gebeurd is, zou zij dan geen vragen mogen stellen? Ik wijs ook op de bevindingen in het rapport Geweld op straat, daders, slachtoffers en getuigen over 'geweld op straat', waarin de escalatie van verkeers-, uitgaans- en woonwijkgeweld is onderzocht, en waarin ook de rol van de slachtoffers in de escalatie van geweld wordt belicht.(1)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d7bd6b2d425e3ed06f60279687637a42f904db7ccb0445cc28d4d170e321415d | shasum -a 256