Alinea 103 Parket bij de Hoge Raad 20 december 2002

5.5 De bedoelde feiten en omstandigheden worden op blz. 52-53 van het deskundigenrapport opgesomd, alwaar eveneens kanttekeningen worden gemaakt bij de door [eiseres sub 2] opgevoerde bijkomende schade. Inderdaad lijken de deskundigen, door de begrote schade door twee te delen, de schade ex aequo et bono te hebben vastgesteld in de zin dat zij naar redelijkheid hebben geschat welk deel van de schade, mede gezien het feit dat de bedrijfsactiviteiten toch - zij het later - verplaatst moesten worden,(7) voor rekening van de onteigenende partij kan worden gebracht. Anders dan de eisers tot cassatie suggereren, is ook een vaststelling ex aequo et bono een schatting. En er is mijns inziens niets tegen een schatting naar redelijkheid en billijkheid. De deskundigen en de Rechtbank zijn bij gebreke van controleerbare objectieve gegevens gedwongen de schade te schatten. Ook in hun schattingsmethoden zijn zij vrij. Indien onvoldoende objectieve gegevens voorhanden zijn om de totale bijkomende schade naar objectieve criteria toe te rekenen aan enerzijds de causa onteigening en anderzijds de causa ondernemersbeslissing (althans andere causa dan onteigening), hetgeen volgens de deskundigen kennelijk het geval was, dan kan de schade die toerekenbaar is aan de causa onteigening ex aequo et bono worden vastgesteld. Cosmetische schijn van objectieve exactheid dient geen rechtens relevant doel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d989ec7efa3e148e9b9ffe8152d3980d95d55edae3da9320b56baacf2ca877cb | shasum -a 256