Alinea 94 Parket bij de Hoge Raad 20 december 2002

41. Verder weegt zwaar dat, als men de vraag bevestigend zou beantwoorden, er een ruimte wordt geschapen voor privaatrechtelijke handhaving waarmee in de hier te beoordelen context, als de noodzaak daartoe gevoeld wordt, nagenoeg iedere vorm van publiekrechtelijke bevoegdheids- en taakverdeling, en van afgewogen rechtsbescherming voor justitiabelen, onderuit kan worden gehaald. Met andere woorden: met de wijze waarop in de publiekrechtelijke regeling de belangen van de burgers zijn beschermd, staat de onderhavige regeling op gespannen voet. Het is, zoals hoger meer gedetailleerd besproken - om op zichzelf genomen honorabele motieven - de kennelijke bedoeling van een privaatrechtelijke regeling als de onderhavige, om in dit opzicht (aanzienlijk) verder te gaan dan in het kader van de publiekrechtelijke regels mogelijk blijkt te zijn. Dat, als wij de in het "Windmill"-arrest genoemde factoren verder nalopen, aan de privaatrechtelijke regeling van SKV inherent is dat met publiekrechtelijke middelen niet een vergelijkbaar resultaat kan worden bereikt - dit vormt immers juist een belangrijk motief om voor die privaatrechtelijke regeling te kiezen - legt daarom niet veel gewicht in de schaal: zoals in alinea's 22 e.v. hiervóór besproken kán het zo zijn dat de publiekrechtelijke context en de daarin gegeven waarborgen voor de bescherming van de belangen van de burger juist een aanwijzing vormen, dat privaatrechtelijke regels die een ruimer bereik hebben of die krachtiger in de belangen van de burgers ingrijpen niet toelaatbaar zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1d2f2296a81452298870556dddc388f38935d8fc139cb8a6911c4fc01c395807 | shasum -a 256