Alinea 50 Parket bij de Hoge Raad 20 december 2002

16. Deze vraag moet - met het middel - bevestigend worden beantwoord. Het Hof heeft tot uitgangspunt genomen dat de notaris slechts over summiere informatie van de zijde van Zürich beschikte, dat Zürich niet expliciet heeft aangegeven dat het door haar gefourneerde bedrag kon worden aangewend voor de aandelentransactie, dat het door Zürich gefourneerde bedrag dat aan de notaris was toevertrouwd ter uitkering aan "de verkopende partij", exact gelijk was aan de koopsom voor de assurantieportefeuille doch afweek van de koopsom voor de aandelen en dat Zürich in haar contacten met het kantoor van de notaris uitsluitend gewag heeft gemaakt van de bedrijfsoverdracht. Over onbereikbaarheid van Zürich voor het geven van nadere informatie is niets gesteld of gebleken. 's Hofs oordeel dat de notaris desondanks erop mocht vertrouwen dat Zürich accoord ging met de afhandeling van de transactie als in de gecombineerde akten was vastgelegd omdat hij Zürich bekend wist met de akte bedrijfsoverdracht met zijn bepaling dat de koopsom verschuldigd bleef (en dat de notaris de aan hem gegeven betalingsopdracht ook in die zin mocht begrijpen), geeft in het licht van het hiervoor (onder 15) betoogde hetzij blijk van een onjuiste rechtsopvatting hetzij is zonder nadere motivering, die ontbreekt, onbegrijpelijk. 's Hofs oordeel geeft blijk van een onjuiste rechtsopvatting ingeval het Hof zou hebben gemeend dat op een notaris niet de plicht rust (zo mogelijk) nadere informatie in te winnen bij degene die hem gelden ter uitbetaling toevertrouwt ingeval over de inhoud en/of strekking van de betalingsopdracht redelijkerwijs twijfel kan bestaan. 's Hofs oordeel is zonder nadere motivering onbegrijpelijk ingeval het Hof zou hebben gemeend dat in de gegeven omstandigheden over de inhoud en strekking van de opdracht redelijkerwijs geen twijfel kon bestaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c91c2ea7a1aed8c2b5a2a35fcab089770f805650b98ea26fc564b6462331f6d8 | shasum -a 256