Alinea 42 Parket bij de Hoge Raad 20 december 2002

2.2.2 Daartoe voert [eiser] aan dat ingevolge art. 7:668 lid 5 (oud) BW alleen bij cao van dit opzeggingsvereiste kan worden afgeweken. In zijn geval kan een dergelijke afwijking echter niet worden gegrond op art. 23 van de KPN CAO omdat hij niet op de in lid 2 onder a-d genoemde voorwaarden in dienst is getreden, terwijl in lid 2 (onder b) ook geen regeling is opgenomen op grond waarvan het opzeggingsvereiste opzij wordt gezet. Briefpost 2000 behelst wel een dergelijke regeling, doch deze regeling is volgens [eiser] niet op zijn arbeidsovereenkomst van toepassing. Aangezien Briefpost 2000 als cao niet algemeen verbindend is verklaard en hij bovendien geen lid was van de betrokken werknemersorganisaties, is daarvoor immers nodig dat partijen zulks zijn overeengekomen. Hiervan is evenwel geen sprake. Partijen hebben de desbetreffende clausule nimmer uitdrukkelijk op de opvolgende arbeidsovereenkomsten van toepassing verklaard. De enkele verwijzing naar deze afspraken, die hem ook niet ter hand zijn gesteld, kan daarmee niet worden gelijkgesteld. Zijns inziens heeft PTT Post er nimmer op heeft gewezen dat de afspraken in het kader van Briefpost 2000 de status van CAO hadden. Evenmin kan volgens [eiser] worden gezegd dat bedoelde clausule op grond van stilzwijgende overeenstemming deel is gaan uitmaken van de arbeidsovereenkomsten, aangezien hij tot voor kort niet heeft geweten dat de Briefpost 2000-afspraken de status van CAO hadden (dagvaarding sub 3.1-3.13; cvr sub 3.1-3.2.3).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/81f7643a09e81b7cece166264ba8ab4f8b86ed64b80f84ab3bcd1b7fed90f744 | shasum -a 256