Citaat | Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002, ECLI:NL:PHR:2002:ZC8145.

4.2. Bij kennisneming van de voorwaarden voor een geslaagd beroep op dwaling (art. 6:228, lid 1, BW) wordt duidelijk dat de wetgever niet gedacht heeft aan situaties als de onderhavige. Hij ging uit van ongelieerde partijen die onafhankelijk tegenover elkaar staan en tegengesteld belang hebben in die zin dat de één het contract in beginsel wél wil en de ander er in beginsel vanaf wil. Hij ging uit van de interne verhouding tussen de partijen. Ook de literatuur gaat uit (ook bij wederzijdse dwaling) van de verhouding tussen de partijen, dus veronderstelt dat één van de partijen baat heeft bij vernietiging en de andere niet.(2) In casu gaat het echter om gelieerde partijen die geconsolideerd bezien geen tegengesteld belang hebben en fiscaal bezien een gemeen belang hebben tegenover een derde (niet-contractspartij), de fiscus.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ef02a04d36a3dd8af6b675f1edcbe6efeaa9bbc1a019c4a7a8e1e3caab87064c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ef02a04d36a3dd8af6b675f1edcbe6efeaa9bbc1a019c4a7a8e1e3caab87064c, en de alinea staat in dat document op bytes 13846 tot 14699.