Citaat | Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Alinea 54 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002, ECLI:NL:PHR:2002:ZC8145.

4.12. Ik zie niet in waarom een wettelijke glijclausule bij onverdachte ongedaanmakingen onwenselijk zou zijn. Bij een in absolute zin zeer hoge belasting zonder aanwijsbare rechtsgrond (buiten een puur budgettaire) zoals de overdrachtsbelasting bestaat een gerechtvaardigde maatschappelijke behoefte aan de mogelijkheid om transacties feitelijk, rechtens en fiscaal terug te draaien als zij overdrachtsbelasting aantrekken waarop door de partijen te goeder trouw niet gerekend is en die hen bij een juiste voorstelling van zaken van die transacties weerhouden zou hebben. Dit is anders indien het terugdraaien onzorgvuldig of civielrechtelijk onrechtmatig jegens de fiscus zou zijn, bijvoorbeeld als het terugdraaien slechts dient om onwelgevallige fiscale gevolgen van falende probeersels of verhullingen af te dekken, maar daarvan is in casu geen sprake en dan hebben wij het trouwens ook niet meer over dwaling, maar over fiscaal risicomanagement, fiscaal trapezewerk of platte kwade trouw.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ef02a04d36a3dd8af6b675f1edcbe6efeaa9bbc1a019c4a7a8e1e3caab87064c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ef02a04d36a3dd8af6b675f1edcbe6efeaa9bbc1a019c4a7a8e1e3caab87064c, en de alinea staat in dat document op bytes 26779 tot 27786.