Citaat | Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Alinea 62 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002, ECLI:NL:PHR:2002:ZC8145.

4.15. Ik wijs voor een fiscaalrechtelijke verhandeling over vernietiging en meer in het algemeen over de fiscale effecten van "terugdraaiing" op het opstel van Bongaarts en Van der Wal onder de pakkende titel "Kunnen we het nog terugdraaien, meneer?"(8) Ik wijs volledigheidshalve ook op uw jurisprudentie over glijclausules, al meen ik - zoals ik hieronder nog zal adstrueren - dat die hier niet helemaal past omdat glijclausules dienen tot afdekking van wel degelijk gesignaleerde fiscale onzekerheden, terwijl het in casu gaat om een kunstfout, een niet-signalering. Glijclausules zijn ontbindende voorwaarden in overeenkomsten die in werking treden als de overeenkomst ongunstiger fiscale gevolgen heeft dan de partijen voor ogen staat. In gelieerde verhoudingen (bij partijen die niet onafhankelijk tegenover elkaar staan) kent u aan dergelijke clausules slechts fiscaal effect toe indien redelijkerwijs twijfel kan bestaan over de fiscale gevolgen van de overeenkomst. Het mag fiscaal geen loterij zonder nieten worden. U overwoog als volgt in HR 17 maart 1993, BNB 1993/144, met noot Van Dijck:

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ef02a04d36a3dd8af6b675f1edcbe6efeaa9bbc1a019c4a7a8e1e3caab87064c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ef02a04d36a3dd8af6b675f1edcbe6efeaa9bbc1a019c4a7a8e1e3caab87064c, en de alinea staat in dat document op bytes 30518 tot 31632.