Citaat | Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Alinea 68 Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 12 juli 2002, ECLI:NL:PHR:2002:ZC8145.

4.19. Indien de kunstfout niet was gemaakt, zou de fiscus hoe dan ook niets ontvangen hebben, want dan zou niet overgedragen zijn. De stelling van de staatssecretaris dat de belanghebbende door de vernietiging de gevolgen van een onjuist fiscaal advies "ten laste van de fiscus" zou brengen, acht ik dan ook een vertekende voorstelling van zaken. Het lijkt eerder zo dat de fiscus zonder voldoende rechtsgrond (nl. uitsluitend op grond van een kunstfout, de gevolgen waarvan inmiddels zowel rechtens als feitelijk ongedaan zijn gemaakt) een voordeel van in totaal f 821.700 (in deze procedure f 270.600) in de schoot geworpen wenst te krijgen. De belanghebbende en haar adviseurs waren te goeder trouw, zij begaven zich niet in fiscaal trapezewerk en de situatie is feitelijk en rechtens geheel teruggedraaid na ontdekking van de fout (al hebben de partijen daar wel erg lang over gedaan). Ik zou menen dat de verkeersopvatting van burgers jegens hun overheid in een dergelijke situatie (er is uiteindelijk niets gebeurd en niemand heeft de fiscus willen benadelen) juist inhoudt dat die overheid niet op de genoemde f 821.700 blijft zitten maar die teruggeeft.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/ef02a04d36a3dd8af6b675f1edcbe6efeaa9bbc1a019c4a7a8e1e3caab87064c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt ef02a04d36a3dd8af6b675f1edcbe6efeaa9bbc1a019c4a7a8e1e3caab87064c, en de alinea staat in dat document op bytes 36501 tot 37676.