Alinea 23 Parket bij de Hoge Raad 21 januari 2003

7. Overigens merk ik nog op dat ik mij niet zonder meer kan vinden in de stelling die in het middel wordt ingenomen dat de waarheidsvinding "ernstig onder druk" komt te staan wanneer een getuige buiten aanwezigheid van de verdachte wordt gehoord. De praktijk wijst uit dat een dergelijke constructie de waarheidsvinding in bepaalde gevallen juist ten goede kan komen. Een bedreigde of angstige getuige zal nu eenmaal eerder geneigd zijn een verklaring af te leggen wanneer de oorzaak van die angst niet op twee meter afstand van hem (of haar) in de zittingszaal zit. Vgl. HR 19 maart 2002, nr. 01338/01, LJN AD8700, waarin een getuige buiten aanwezigheid van de verdachte werd gehoord omdat de getuige had aangegeven dat hij door de verdachte was bedreigd. Nadat de verdachte de zittingszaal had verlaten, bleek het geheugen van de getuige die voordien had verklaard niets meer te weten aanmerkelijk verbeterd. Deze gang van zaken levert geen strijd op met art. 6 EVRM. Blijkens het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep van 27 september 2001 werd verzoeker, zoals de wet eist (art. 297, vierde lid, Sv) direct na afloop van het verhoor een samenvatting van de afgelegde verklaring voorgehouden, terwijl de raadsman van verzoeker tijdens het verhoor van de getuigen aanwezig was en aan hen vragen kon stellen. Verzoeker heeft na de korte samenvatting van de inhoud van de getuigenverklaringen door de voorzitter, tegen de verklaring van de getuigen ingebracht wat tot zijn verdediging kon dienen (zie HR 19 maart 2002, nr. 01338/01, LJN AD8700, rov. 3.8).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2015dd2e3501d6ea1a49a8cf568cfab3e76e1b068a6feb3fbbdc453507d7c63f | shasum -a 256