Alinea 45 Parket bij de Hoge Raad 7 maart 2003

19. Subonderdeel d komt op tegen rechtsoverweging 4.8 waarin het Hof concludeerde dat uit de gestelde en gebleken omstandigheden niet kan worden afgeleid dat er sprake was van onrechtmatig handelen dan wel misbruik van recht omdat het enkele feit dat het legaat wellicht verband houdt met een schuld van de erflater [erflater] aan [verweerder] op zichzelf niet meebrengt dat het aanvaarden van dat legaat onrechtmatig zou moeten worden geoordeeld. In deze overweging grijpt het Hof klaarblijkelijk terug op de eerste zin van rechtsoverweging 4.7, waarin het Hof vooropstelde dat tussen partijen in geschil is de vraag of de legatering in het testament door de vader al dan niet verband hield met een tussen vader en zoon toen al als mogelijk voorziene eigendomsoverdracht van de appartementen aan de zoon die partijen gedurende het beslag slechts in economische zin zouden kunnen realiseren, en in welk verband het Hof sprak van een aanspraak van [verweerder] om te gelegener tijd de appartementen in juridische eigendom geleverd te krijgen; het Hof heeft in rechtsoverweging 4.7 geoordeeld dat bedoelde vraag geen beantwoording behoefde omdat niet valt in te zien wat onrechtmatig zou zijn aan de bedoelde aanspraak nu geen sprake is geweest van een schijnconstructie doch van een economische eigendomsoverdracht tegen een normale prijs. Als nadere motivering voor zijn hiervoor weergegeven conclusie refereerde het Hof aan de naar Nederlands recht geldende regel dat de wetenschap van een schuldeiser dat hij door het aanvaarden van een betaling waarschijnlijk de betaling van andere schuldeisers frustreert, geen omstandigheid is die het accepteren van de betaling onrechtmatig doet zijn. Hierbij past de - niet door het Hof gemaakte - kanttekening dat bijkomende omstandigheden ertoe kunnen leiden dat het aanvaarden van een betaling wel onrechtmatig is jegens een medecrediteur en dat in zoverre de handelwijze van een schuldeiser dient te worden beoordeeld in het licht van alle omstandigheden van het geval, waaronder, kort gezegd, de voorgeschiedenis van de vordering. (Voor uitgebreide beschouwingen over deze en verwante vormen van onrechtmatige schuldeisersbenadeling, verwijs ik naar F.P. van Koppen, Actio Pauliana en onrechtmatige daadvordering, 1998, Hoofdstuk 1, zie met name paragraaf 6.3 en 6.4.) Zo zal ook de vraag of het aanvaarden van een legaat onrechtmatig is jegens een schuldeiser van de erflater moeten worden beoordeeld in het licht van alle omstandigheden van het geval.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f84f5fa3b7eb3037c8c425218f4ecabf8fc19f0146018b3c7f381eeafe7042aa | shasum -a 256