Citaat | Parket bij de Hoge Raad 11 februari 2003

Alinea 29 Parket bij de Hoge Raad 11 februari 2003

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 11 februari 2003, ECLI:NL:PHR:2003:AF1964.

11. Zoals in de hiervoor genoemde rechtspraak ligt opgesloten past het niet bij een regeling die ten behoeve van de verdachte is geschapen, dat de rechter nagaat of aan de in die regeling ten behoeve van de verdachte opgenomen waarborgen is voldaan. Kan de verdachte echter zijn eigen belangen niet behartigen omdat hij niet ter terechtzitting is verschenen, dan zou er een taak voor de rechter kunnen liggen om in geval van gegronde twijfel na te gaan of de verdachte inderdaad het rechtsmiddel wel wilde aanwenden. Twijfel daaraan kan bijvoorbeeld worden opgeroepen door de mededeling van de raadsman, die appel heeft ingesteld, dat hij verdachte sinds de behandeling van de zaak door de rechter in eerste aanleg niet meer heeft gesproken terwijl te vrezen valt dat met het rechtsmiddel verdachtes belang niet is gediend. Constateert de rechter in zo'n - uitzonderlijk - geval, dat de raadsman in tegenstelling tot de inhoud van de akte rechtsmiddel tot het instellen daarvan niet bepaaldelijk gevolmachtigd was, dan zou de rechter mijns inziens niet-ontvankelijk dienen te verklaren. HR 6 juni 1989, NJ 1990, 30 en HR 28 nov. 2000, 00013/00, LJN ZD2076 geven de rechter daartoe de ruimte.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/2d9ebf787ea21142a2aa8f65c8d28adf00d995b4923b93a1921df843dae0794a. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 2d9ebf787ea21142a2aa8f65c8d28adf00d995b4923b93a1921df843dae0794a, en de alinea staat in dat document op bytes 11322 tot 12527.