Alinea 27 Parket bij de Hoge Raad 7 maart 2003

Met het oog op de gevallen waarin de wet voorschrijft (of mogelijk maakt) dat een derde in het geding wordt geroepen, is destijds bij de invoering van het nieuwe BW art. 12a (oud) Rv. (thans art. 118 Rv.) ingevoegd. In de MvA I Inv. (Parl. Gesch. Wijziging Rv. e.a.w. (Inv. 3, 5 en 6), p. 19) wordt het volgende opgemerkt. De desbetreffende derden worden opgeroepen om te verschijnen in een tussen anderen bij dagvaarding aangespannen geding. Zij zijn geen gedaagde in de zin van die bepalingen. Indien de derde niet verschijnt op een oproep die aan de eisen voldoet, is hij niettemin partij en wordt het vonnis ook jegens hem geacht op tegenspraak te zijn gewezen. In een geval als dat van art. 3.8.17 wordt derhalve de mede-opgeroepen vruchtgebruiker of hoofdgerechtigde niet als mede-eiser beschouwd. De strekking van deze bepaling is immers dat de mede-opgeroepene in het proces zijn zelfstandigheid behoudt, juist omdat hij aan de uiteindelijke uitspraak gebonden is. In het MO I (Parl. Gesch. Wijziging Rv. e.a.w. (Inv. 3, 5 en 6), p. 19-20) heeft de regeringscommissaris op een vraag van de commissie geantwoord dat de derde de keuze heeft zich bij de ene of de andere partij aan te sluiten dan wel een eigen standpunt in te nemen. Hij heeft benadrukt dat het in gevallen van art. 12a gaat om zaken waarin drie partijen belangen kunnen hebben die alleen maar tezamen kunnen worden beslist. De ratio van art. 12a is dat voorkomen moet worden dat beslissingen worden genomen waarbij een van de betrokkenen geen partij was maar toch gebonden is, of beslissingen waarbij een van de partijen in het ongerede raakt omdat deze bijvoorbeeld in de zaak tegen de hoofdgerechtigde een andere beslissing verkrijgt dan in de zaak tegen de vruchtgebruiker.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a95056b171a5705ea016f392902c5cdc876d66698b298c92358286b204b0e8b8 | shasum -a 256