Alinea 30 Parket bij de Hoge Raad 7 maart 2003

7. Het Hof heeft in zijn bestreden arrest de Gemeente en Woningbeheer, die in eerste aanleg hadden verzuimd Stedelijk Belang op de voet van art. 5:95 BW in het geding te roepen, alsnog in de gelegenheid gesteld dit verzuim te herstellen, overwegende dat de procedure in hoger beroep mede ertoe strekt omissies in eerste aanleg te herstellen. Daarbij heeft het Hof niet alleen aangetekend dat - uiteraard - partijen nadien in de gelegenheid gesteld zullen worden bij akte te reageren op hetgeen alsdan door Stedelijk Belang naar voren gebracht wordt. Het Hof heeft tevens in dit kader erop gewezen dat niet voldoening aan de eis van tijdige oproeping leidt tot niet-ontvankelijkheid; het heeft daarbij verwezen naar Parlementaire Geschiedenis Invoeringswet Boek 5, blz. 1052, hiervoor onder 5 geciteerd. Ik begrijp 's Hofs overwegingen aldus dat het Hof heeft geoordeeld dat herstel van de in eerste aanleg begane omissie de erfpachter tijdig op de voet van art. 5:95 BW in het geding te roepen in appel kán worden hersteld, zodat niet aanstonds een niet-ontvankelijkverklaring behoeft te volgen (een oordeel dat naar het te dezen toepasselijke procesrecht een voor tussentijds cassatieberoep vatbare eindbeslissing inhoudt), doch dat de vraag of de oproeping in appel voldoet aan het vereiste van "tijdigheid" pas kan worden beantwoord en door het Hof dan ook pas zal worden beantwoord - evenals ingeval de eigenaar uit eigen beweging voor oproeping heeft zorg gedragen - nadat is gebleken welke houding de opgeroepen erfpachter aanneemt. Daarmee huldigt het Hof, evenals Sterk, de opvatting dat de oproeping tijdens het gehele geding, zelfs na hoger beroep, nog tijdig kán zijn nu het antwoord op de vraag of de oproep tijdig plaatsvond niet alleen afhangt van het stadium waarin het proces is gevorderd, maar vooral ook van de houding die de opgeroepene aanneemt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a95056b171a5705ea016f392902c5cdc876d66698b298c92358286b204b0e8b8 | shasum -a 256