Alinea 74 Parket bij de Hoge Raad 14 maart 2003

18 Uit HR 13 september 1996, NJ 1997, 38, rov. 3.3.2 blijkt dat de rechter in het feit dat de werkgever heeft nagelaten een functiebeschrijving te maken, aanleiding kan vinden om een besluit inzake functiewaardering met minder terughoudendheid te onderzoeken dan anders het geval zou zijn. Of dit gegeven - namelijk dat geen functiebeschrijving is gemaakt - zich in deze zaak voordoet vormt een twistpunt tussen partijen. Ik meen dat punt te kunnen laten rusten. Ook als geen beschrijving zou zijn gemaakt lees ik in het aangehaalde arrest niet, dat dat de rechtbank verplichtte tot een minder terughoudende beoordeling - eenmaal gegeven dat de rechtbank voldoende houvast meende te hebben om tot een verantwoord oordeel te kunnen komen. Overigens denk ik dat in de onderhavige zaak aanvankelijk geen van ROC afkomstige omschrijving van de functie of functies die aan de kwalificatie leraar A beantwoordden, voorhanden was. Het heeft er de schijn van dat (sommige) criteria aan de hand waarvan die kwalificatie werd beoordeeld, door ROC tastenderwijs in de loop van dit conflict zijn gevonden. De verdere mate van objectivering en rationele beoordeling waar systemen van functiewaardering vooral op gericht zijn (zie de in alinea 13 hiervóór aangehaalde beschouwingen van Korteweg-Wiers c.s.), wordt met een dergelijke aanpak natuurlijk niet werkelijk bevorderd. Ik meen intussen dat [eiser] zich er niet over heeft beklaagd dat ROC in dit opzicht - dus: door geen duidelijke criteria te ontwikkelen voor de beoordeling van de indeling als leraar A - jegens hem tekort is geschoten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a88d67ff9697822691802afb71f444dd54d86798754c14579f2d8a9871592e1 | shasum -a 256