Alinea 15 Parket bij de Hoge Raad 28 maart 2003

4) [Eiser] is onder aanvoering van zeven grieven tegen het vonnis van de rechtbank in hoger beroep gekomen bij het Gerechtshof te Amsterdam. Bij arrest van 14 juni 2001 heeft het hof de vordering van [eiser] afgewezen en het vonnis van de rechtbank bekrachtigd. Aan dit oordeel heeft het hof de volgende overwegingen ten grondslag gelegd. [Eiser] en [verweerder] beoefenden tijdens de training beide de schaatssport, waaraan risico's zoals uitglijden als ook het zich verwonden aan een schaats van een ander zijn verbonden. In zoverre doet zich een zekere interactie tussen de hardrijders en de "uitrijders" voor. De sport- en speljurisprudentie van de Hoge Raad is dan ook van toepassing (r.o. 4.7). Vervolgens is de vraag beantwoord of de handeling van [verweerder] valt binnen de normale uitoefening van de schaatssport tijdens het (druk bezochte) KNSB-trainingsuur. Hierbij heeft het hof in aanmerking genomen a. dat er door of vanwege de KNSB niet een voorschrift bekend is gemaakt dat hardrijders zodanig handelen verbiedt of dat hun gebiedt terughoudendheid te betrachten bij het ontwikkelen van snelheid in de bochten wegens het daaraan verbonden gevaar van uit de bocht vliegen, b. dat [verweerder] niet was toegelaten tot de speciale selectietrainingen en dat hij, om daartoe wel toegelaten te worden, tijdens het KNSB-trainingsuur moest trainen, onder meer voor het sneller nemen van bochten en c. dat mag worden aangenomen dat dit een en ander niet alleen voor [verweerder] gold maar ook op anderen betrekking had en dat dit aan [eiser] bekend was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ebff90b5319cfcd74eaf995bebfaddb3e5e8c332a5a1ee560d9e667409c5a2fa | shasum -a 256