Alinea 71 Parket bij de Hoge Raad 4 april 2003

Zo werd een incidenteel beroep tegen de afwijzing van een primaire vordering ontvankelijk geacht ook al is het principaal beroep beperkt tot de toewijzing van de subsidiaire vordering en ook al is de eisende partij van de afwijzing van haar primaire eis aanvankelijk zelf niet in beroep gekomen(18). Gronden voor niet-ontvankelijkheid van het principaal beroep zoals het niet aanvoeren van grieven door de appellant leidden ook niet meer tot niet-ontvankelijkheid van het ingestelde incidenteel beroep(19). De gedaagde in hoger beroep kan verder incidenteel beroep instellen van een tussenuitspraak terwijl het principaal beroep tegen de einduitspraak is gericht(20). Voorts is de wederpartij van degene die zijn beroep heeft beperkt tot de uitspraak in conventie niettemin gerechtigd het incidenteel beroep in te stellen van de uitspraak in reconventie (en omgekeerd) ongeacht of tussen de eis in reconventie en die in conventie samenhang bestaat(21). Ten slotte kan erop worden gewezen dat de niet-ontvankelijkheid van het principaal beroep in cassatie tegen een tussenarrest, omdat het betrekking heeft op een voorlopige beslissing (art. 399 Rv.), de behandeling van het incidentele cassatieberoep, dat tegen hetzelfde tussenarrest is gericht, onverlet laat(22).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5c6c753c29326e96242e6aee67e417502bc719f61a54f10a2bbdeed3efe91953 | shasum -a 256