Alinea 87 Parket bij de Hoge Raad 18 april 2003

In de eerste plaats kan het oordeel van het hof aldus worden geïnterpreteerd dat het hof impliciet heeft geoordeeld dat niet is voldaan aan de door de Hoge Raad gestelde vereisten voor toepassing van de omkeringsregel. In casu bestaat geen onduidelijkheid over de vraag waardoor de schade is ontstaan (met andere woorden: welk gevaar zich heeft verwezenlijkt). Het (impliciete) oordeel van het hof dat in casu niet is voldaan aan de toepassingsvereisten voor de omkeringsregel zou dan dus inhouden dat de geschonden norm (elk half uur surveilleren) niet strekte tot voorkoming van het specifieke risico van een zeer goed voorbereide en professioneel uitgevoerde inbraak, en/of dat de normschending (in plaats van elk half uur te surveilleren, met intervallen variërend van ca. een half uur oplopend tot ca. anderhalf uur surveilleren) in het algemeen niet een aanmerkelijke vergroting van het specifieke gevaar dat zich heeft verwezenlijkt oplevert, namelijk van inbraken die bij een surveillanceronde (überhaupt) niet worden ontdekt. In deze opvatting wordt het gevaar dat zich in het gegeven geval heeft verwezenlijkt en waartegen de geschonden norm niet beschermde specifiek gedefinieerd: weliswaar strekte de geschonden norm tot voorkoming van het gevaar van inbraken, maar niet tot voorkoming van het gevaar van inbraken zoals in casu gepleegd, te weten van zeer professionele en goed voorbereide inbraken. De gedachte is dus dat vaker surveilleren weliswaar in het algemeen het gevaar van inbraken verkleint, maar niet het gevaar van professioneel uitgevoerde inbraken als de onderhavige wegneemt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ff587d3f10c8bc535153bc287be58f766f5426c2daf05efbb25c2da4b5ade170 | shasum -a 256