Alinea 38 Parket bij de Hoge Raad 18 april 2003

Daarnaast heeft het hof uit de overgelegde stukken geenszins een indicatie gekregen dat de keuze van de curator voor het 'vehikel [A]', zoals de o.g.-maatschappijen hebben betoogd, slechts een opzetje van hem was en ingegeven werd door de gedachte dat hij namens [C] zelf dit voordeel niet zou kunnen binnenhalen voor de boedel. De o.g.-maatschappijen zien er volgens het hof kennelijk aan voorbij dat de curator niet alleen optreedt namens [C] of de failliete vennootschappen in het concern, maar ook namens en ter behartiging van de belangen van de schuldeisers. Hem kan niet verweten worden dat hij in de onderhandelingen met [A] heeft gewezen op deze interne regresvordering en dat hij dit onderdeel van het vermogen van [A], dat in zijn visie een reële waarde vertegenwoordigde, alsnog te gelde heeft gemaakt in het belang van de boedel. Het hof meent dat van de curator niet verlangd kon worden dat hij, in navolging van de bedoeling van [C] zelf in 1984, zou afzien van enig initiatief of [A] zou bewegen alsnog af te zien van iedere regresvordering ten laste van de o.g.-maatschappijen (r.o. 2.9). Ook in zoverre komt uitoefening van de regresvordering volgens het hof dus niet in strijd met de goede trouw of de redelijkheid en billijkheid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/73ee5c3dc081f7af658558cf9247306114833b24bcd483db03badbbc3b9fa404 | shasum -a 256