Alinea 80 Parket bij de Hoge Raad 4 april 2003

36) Mij lijken deze klachten ongegrond. Zij berusten alle op het uitgangspunt dat het hof zou hebben geoordeeld dat de uitspraken van de ondernemingskamer voor de van het hof gevraagde beslissing van geen enkele invloed of gewicht zijn. Dat is, denk ik, een verkeerd uitgangspunt. Het hof heeft met de door dit middel bestreden rov., rov. 8, slechts aangegeven dat de uitkomst van de eerdere procedures voor de ondernemingskamer geen bindende kracht heeft in die zin dat het hof zich daar zonder meer naar zou moeten richten, met voorbijgaan aan een eigen, zelfstandig onderzoek van de (aan het hof) voorgelegde vragen over de aansprakelijkheid van [verweerder]. Dat is het juiste uitgangspunt, zoals in de schriftelijke toelichting (met name in alinea 2.5) ook wordt erkend. Deze door het hof omarmde opvatting (althans: zoals ik de beslissing van het hof begrijp) strookt ook met de opvatting die in de grote meerderheid van vindplaatsen in de literatuur tot uitdrukking komt (in alinea 2.4 van de schriftelijke toelichting wordt daar een overzicht van gegeven(19)); hij spoort ook met de drie voor dit punt meest relevante beslissingen van de Hoge Raad, HR 10 januari 1990, NJ 1990, 466 m.nt. Ma, zie met name rov. 5, HR 16 augustus 1996, NJ 1997, 37 m.nt. Ma, rov. 3.3.2 en HR 4 juni 1997, NJ 1997, 671 m.nt. Ma, zie met name rov. 4.1.3. Voorzover het middel dus zou beogen een andere opvatting te verdedigen - ik houd rekening met de mogelijkheid dat middelonderdeel 1.3 daar (toch) op doelt- ware die opvatting niet te aanvaarden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/41981c8376f95713a78ee07d7c690e388d3ef8b6cd6bbf49b91be39d722725fb | shasum -a 256