Alinea 26 Parket bij de Hoge Raad 11 april 2003

4. Het Hof heeft in zijn in cassatie bestreden uitspraak de gevorderde echtscheiding tussen partijen uitgesproken en partijen - conform de vordering van de man - veroordeeld over te gaan tot scheiding en deling van de gemeenschap, een en ander met compensatie van kosten. Het Hof heeft aldus een einde gemaakt aan het onderhavige echtscheidingsgeding. Met zijn verwijzing van de zaak naar het Gerecht in Eerste Aanleg voor ouderverhoor ter voorziening in het gezag van het minderjarige kind van partijen alsmede ter vaststelling van het bedrag van de door de man voor het kind te betalen alimentatie, heeft het Hof kennelijk beoogd aan te geven dat gezagsvoorziening en de vaststelling van de alimentatie dient plaats te vinden bij afzonderlijke beschikking, zoals voorzien in art. 1:251 leden 2 en 3 respectievelijk art. 1:406 lid 2 nieuw NABW (art. 278 en art. 480 lid 2 oud NABW). Het cassatieberoep is derhalve niet gericht tegen een beslissing die aan het eindvonnis of de eindbeschikking voorafgaat in de zin van art. 3 van de Cassatieregeling voor de Nederlandse Antillen en Aruba, en waartegen ingevolge art. 3 Cassatieregeling slechts cassatieberoep mag worden ingesteld tegelijk met zodanig beroep van het eindvonnis of de eindbeschikking ook indien zij een eindbeslissing inhoudt. De vrouw is dan ook ontvankelijk in haar cassatieberoep. Niet aan de orde is de vraag of art. 3 Cassatieregeling ook tussentijds cassatieberoep van deelvonnissen en deelbeschikkingen onmogelijk maakt; zie over die kwestie de conclusie van mijn oud-ambtgenoot Bakels voor HR 28 november 1997, NJ 1998, 165.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/58aebe7cb64e36e7656cba33392f5b703a2506a4fc8945c601f17880d5240293 | shasum -a 256