Alinea 79 Parket bij de Hoge Raad 26 september 2003

6.2. Middel III mist belang indien niet de inspecteur te Brunssum, doch de Inspecteur bevoegd was de primitieve aanslag 1990 vast te stellen. Was echter de inspecteur te Brunssum wèl bevoegd om de primitieve aanslag op te leggen, dan slagen de klachten welke in het middel zijn vervat net zo min. Uit de vaststaande feiten valt op te maken dat de inspecteur te R, en vervolgens - na de reorganisatie van de Belastingdienst - de Inspecteur, al geruime tijd vóór 31 december 1993 als gevolg van bij hen ingediende en door hen behandelde belastingaangiften ermee bekend waren dat belanghebbende in de jaren 1985, 1986, 1987 en 1988 van H nabetalingen heeft ontvangen. Voorts moet bij de beoordeling van middel III ervan worden uitgegaan dat belanghebbende de inspecteur te R, en vervolgens de Inspecteur, als contactinspecteur mocht beschouwen, althans als een inspecteur die met een contactinspecteur op één lijn te stellen is, aangezien de middelen I en II in het principale beroep geen doel treffen. Onder deze omstandigheden meen ik dat de inspecteur te Brunssum van de nabetalingen in voornoemde jaren op de hoogte had kunnen en moeten zijn gesteld, tijdig vóórdat deze de primitieve aanslag aan belanghebbende diende op te leggen. De inspecteur te Brunssum had daarop bij belanghebbende behoren te informeren naar in latere jaren, waaronder 1990, nog ontvangen nabetalingen. Dat dit een en ander niet is gebeurd, is aan te merken als een aan de inspecteur te Brunssum toe te rekenen ambtelijk verzuim. Hierop stuiten de klachten van middel III af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/56ae8e56f876b58683e92cc4638cba080a582fa00f35fe17548ff434bc1eb171 | shasum -a 256