Alinea 77 Parket bij de Hoge Raad 23 mei 2003

3.8. Rechtseconomische argumenten of maatschappelijke belangen, die in deze of gene richting wijzen, zijn in het debat niet of nauwelijks aan de orde gesteld(14). Per saldo meen ik dat het hof niet van een onjuiste rechtsopvatting is uitgegaan door beslissend te achten: wie de bouwopdracht heeft gegeven. Ook uitgaande van de zienswijze dat de informatiestroom tussen het bevoegd gezag en het ministerie via de Gemeente behoort te verlopen, blijft de vraag wie in dit geval deze informatiestroom, voor wat betreft het inzenden van het afschrift van de bouwopdracht, in gang had behoren te zetten. Doordat het bevoegd gezag van de school dit niet tijdig heeft gedaan, lijdt de gemeente renteschade. Dan rest alleen nog de vraag, of art. 113a (oud) WBO uitsluitend kan worden toegepast in gevallen waarin het bevoegd gezag een uitdrukkelijk door de wet op hem gelegde verplichting heeft geschonden (dat is de opvatting waarop het middel is gebaseerd), of ook in gevallen waarin slechts sprake is van een Obliegenheit. Noch in de parlementaire geschiedenis van deze bepaling, noch in de rechtspraak wordt uitsluitsel gegeven over het antwoord op deze vraag. Kortom, er moet een knoop worden doorgehakt. De wijze waarop het hof dit heeft gedaan is m.i. niet in strijd met enige rechtsregel. De slotsom is dat de rechtsklacht van onderdeel 1 geen doel treft. De subsidiaire motiveringsklacht treft geen doel omdat een rechtsoordeel niet met vrucht kan worden bestreden door middel van een motiveringsklacht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f22d3c4995bb9dfce8a9b02e3c69511c0d9aa522b10577a8ff621aefa0698e6 | shasum -a 256