Alinea 26 Parket bij de Hoge Raad 15 april 2003

In de onderhavige zaak heeft het hof de benadeelde partijen niet in de gelegenheid gesteld hun vorderingen alsnog aan te passen aan de eisen die de Hoge Raad in HR NJ 2002, 240 heeft geformuleerd. Van die eisen waren de benadeelde partijen niet op de hoogte en zij konden daarvan niet op de hoogte zijn. Ik kan in de overwegingen van het hof niet lezen dat het hof van oordeel was dat het alsnog gelegenheid bieden aan de benadeelde partijen om de vorderingen aan te passen een onaanvaardbare vertraging in de afhandeling van de strafzaak zou hebben opgeleverd of zou leiden tot complicaties die het kader van een strafzaak te boven zouden gaan. Nu de benadeelde partijen uitdrukkelijk wél een beroep hebben gedaan op jurispudentie van het hof in een vergelijkbare zaak had het mijns inziens voor de hand gelegen als het hof alsnog de benadeelde partijen in de gelegenheid had gesteld op de nieuwste rechtspraak van de Hoge Raad te reageren. De vaststelling dat de onderbouwing van de vorderingen ontoereikend is gezien de nieuwe eisen die de Hoge Raad stelt komt erop neer dat de vorderingen der benadeelde partijen worden getoetst aan criteria die aan die benadeelde partijen niet bekend konden zijn.(5) Dat lijkt mij op gespannen voet te staan met het beginsel dat ook de benadeelde partij recht heeft op een faire behandeling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5c8fbb4adc6481dc308407ffca8a1f552f663f4fc8cbad60f13f118070b46418 | shasum -a 256