Alinea 35 Parket bij de Hoge Raad 6 juni 2003

2.5. Voor het hof is beslissend dat [eiser] de van [betrokkene 1] terugontvangen koopsom in het vermogen van Peku heeft doen vloeien. Klaarblijkelijk is het hof van oordeel dat [eiser], bekend met de slechte financiële situatie van Peku aan het eind van 1996, het bedrag hetzij rechtstreeks aan [eiser] had moeten laten terugbetalen, hetzij op een aparte rekening buiten het vermogen van Peku had moeten laten storten (te denken valt bijv. aan een zgn. kwaliteitsrekening van een notaris). Anders dan voor Nederlandse advocaten en notarissen, bestond voor [eiser] niet een verplichting tot het aanhouden van een afzonderlijke derdengeld-rekening. Een verplichting voor de bestuurder van een vennootschap om door deze vennootschap te ontvangen gelden via een ander spoor te leiden, uitsluitend omdat de bestuurder bekend is met de slechte financiële toestand waarin de vennootschap op dat moment verkeert, is tot dusver niet in de rechtspraak aanvaard. Een dergelijke verplichting zou m.i. ook op gespannen voet komen te staan met art. 3:45 BW, de Pauliana, aangenomen dat benadeling van de overige schuldeisers van de vennootschap daarvan het gevolg zou zijn. Het criterium "terwijl hij wist of redelijkerwijs behoorde te begrijpen dat de vennootschap niet aan haar verplichtingen zou kunnen voldoen en geen verhaal zou bieden" is van betekenis op het moment waarop een bestuurder betrokken is bij het sluiten van een overeenkomst met de vennootschap (de eerste categorie in alinea 2.2 hiervoor). Het gaat thans om het stadium van het afwikkelen van een overeenkomst.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/486b9843bc5fbb43fb50c33537dd785396f55d966f737e46b9abf2c1d96fa0b5 | shasum -a 256