Alinea 34 Parket bij de Hoge Raad 16 september 2003

"3.5 De "Vertriebsvereinbarung" was de notaris, naar hij onweersproken heeft gesteld, niet bekend. BHW heeft het aanzoeken van de notaris en de contacten met hem van het begin af aan volledig aan [E] overgelaten. De Treuhandaufträge die BHW schriftelijk aan de notaris verstrekte bevatten steeds dezelfde standaardtekst, waarin onder meer was opgenomen dat de notaris zich voor nadere inlichtingen diende te wenden tot [E] en dat de aktes aan BHW moesten worden toegezonden via [E]. De notaris heeft dit laatste steeds gedaan en mocht er derhalve van uit gaan dat BHW de aktes waarin de gewijzigde opdrachten waren verwerkt ontving. Nu de notaris na de uitvoering van een gewijzigde opdracht en de verzending van de daarmee corresponderende akte nimmer van BHW heeft vernomen dat de opdracht onjuist was uitgevoerd, was er voor hem alle aanleiding te veronderstellen dat [E] gerechtigd was dergelijke afwijkende instructies te verstrekken. Als BHW , zoals zij thans stelt, de aktes niet van [E] ontving, had het op haar weg gelegen daarover zelf navraag te doen en eventueel aan de notaris te verzoeken deze rechtstreeks aan haar toe te sturen. Dit heeft zij niet gedaan. Voorts heeft de notaris van het begin af aan met instemming van [E] een hypotheekformulier gebruikt dat afweek van hetgeen in de Treuhandaufträge was voorgeschreven, hetgeen ook nimmer tot commentaar van BHW heeft geleid. Tot slot heeft zich eenmaal de situatie voorgedaan dat de Treuhandauftrag pas achteraf, namelijk na de uitbetaling, door de notaris werd ontvangen. Ook dit wekte de indruk dat het verstrekken van de Treuhandauftrag meer als een formaliteit gold, dan als een opdracht waarin [E] geen wijzigingen meer kon aanbrengen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3597749e5c5b3b06f18e0634a117130bfb3e14b93360733931a2db0e71c33d15 | shasum -a 256