Alinea 23 Parket bij de Hoge Raad 27 mei 2003

3.5 Op grond van artikel 288, eerste lid, aanhef en onder b, Sv, kan van de oproeping van een niet verschenen getuige worden afgezien als het gegronde vermoeden bestaat dat de gezondheidstoestand van de getuige door het afleggen van een verklaring ter terechtzitting ernstig in gevaar wordt gebracht. In artikel 264, eerste lid, aanhef en onder b Sv is hetzelfde criterium opgenomen voor de beslissing van de officier van justitie met betrekking tot tijdig door de verdediging opgegeven getuigen. Genoemde 'weigeringsgrond' is opgenomen in het Wetboek van Strafvordering bij wetwijziging van 15 januari 1998, in werking getreden op 1 februari 1998(1). De wetgeschiedenis bevat weinig aanknopingspunten voor beantwoording van de vraag wat onder ernstig in gevaar brengen van de gezondheidstoestand dient te worden verstaan. De minister heeft te kennen gegeven dat de aanbeveling van het openbaar ministerie het woord 'ernstig' te schrappen, niet is overgenomen, omdat 'voor het maken van een inbreuk op het aan de verdachte toekomende ondervragingsrecht een substantiëlere dreiging nodig is dan de mogelijke - toch niet altijd objectief vast te stellen - aantasting van de gezondheidstoestand'(2). Er dient dus in ieder geval met enige objectiviteit te kunnen worden vastgesteld dat de gezondheidstoestand van de getuige ernstig in gevaar zou kunnen worden gebracht. Verschijnen ter terechtzitting zal in redelijkheid niet gevergd moeten kunnen worden(3). Daarvoor zal doorgaans het oordeel van een deskundige noodzakelijk zijn. Door de leden van de VVD-fractie is de minister naar aanleiding van het voorgestelde artikel 264 Sv gevraagd op welke wijze en door wie het ernstige gevaar voor de gezondheidstoestand van de getuige dient te worden vastgesteld(4). De minister is niet echt inhoudelijk op deze vragen ingegaan, maar heeft wel aangegeven dat de rechtbank uiteindelijk 'het belang van de verdediging en haar recht de getuige zelf te ondervragen zal moeten afwegen tegen het zelfstandig belang van de betrokken getuige niet opnieuw ernstig getraumatiseerd te worden'(5). Overigens had de Hoge Raad voor de wetswijziging ernstig gevaar voor de gezondheidstoestand al als 'weigeringsgrond' erkend. De Hoge Raad hanteerde daarbij de door de minister genoemde belangenafweging(6).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc08b9f1edb812b251ae9f9568656b85eb0979cfd632a8a3c0233d4a4a21fcdf | shasum -a 256