Alinea 19 Parket bij de Hoge Raad 16 mei 2003

3. Bij dit geding inleidende dagvaarding van 3 februari 1999 heeft [eiser] gevorderd voor recht te verklaren dat [A] aansprakelijk is voor het bedrijfsongeval dat hem op 5 december 1997 is overkomen en voorts [A] te veroordelen tot vergoeding van de door hem geleden schade; hij vorderde in dat verband f 73.837,- aan schade wegens zijn tijdelijke arbeidsongeschiktheid, alsmede buitengerechtelijke kosten ten bedrage van f 2.924,50 en immaterile schade nader op te maken bij staat, een en ander te vermeerderen met wettelijke rente. [Eiser] heeft zijn vorderingen - voorzover thans nog van belang - gegrond op art 7:658 BW, daartoe stellende dat hij schade heeft geleden in de uitoefening van zijn werkzaamheden en dat [A] niet heeft voldaan aan haar zorgplicht zoals neergelegd in lid 1 van art. 7:658 BW. In dat verband heeft hij betoogd dat [A] niets heeft gedaan om zicht te krijgen op de risico's waaraan hij, [eiser], bij de uitvoering van de litigieuze werkzaamheden zou worden blootgesteld, zodat [A] dientengevolge niet in staat was voldoende veiligheidsmaatregelen te treffen, en voorts dat [A] hem op geen enkele wijze voor mogelijke risico's heeft gewaarschuwd terwijl in het bedrijf van [A] ook geen risico-inventarisatieregeling aanwezig was. [Eiser] heeft zich op het standpunt gesteld dat voor een onderzoek naar de mogelijke risico's vooral aanleiding bestond nu het ging om een particuliere opdrachtgever, zodat niet ervan kon worden uitgegaan dat ter plaatse voorlichting zou worden verstrekt omtrent de (werk-)omstandigheden en de met het oog daarop getroffen veiligheidsmaatregelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1bafa88a7991869b695c12cbf76900276adb3fdaa7caac82b9cfdf4dd17978fc | shasum -a 256