Citaat | Parket bij de Hoge Raad 13 juni 2003

Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 13 juni 2003

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 13 juni 2003, ECLI:NL:PHR:2003:AF7006.

2.13 Het middel wordt tevergeefs voorgesteld. Anders dan het middel veronderstelt, kent de wet niet bepaalde schulden bij het ontstaan of onbetaald laten waarvan de schuldenaar steeds geacht moet worden te goeder trouw te zijn geweest of die, alhoewel de schuldenaar niet te goeder trouw heeft gehandeld, principieel buiten het bereik van de facultatieve weigeringsgrond van art. 288 lid 2 onder b Fw vallen. Ook de ratio van de wettelijke regeling dwingt er niet toe zulke, aan de werking van art. 288 lid 2 onder b Fw onttrokken schulden te aanvaarden. De wettelijke regeling is immers mede op het tegengaan van misbruik van de schuldsaneringsregeling gericht. Met die doelstelling hangt de facultatieve weigeringsgrond van art. 288 lid 2 onder b Fw direct samen(8). Indien de rechter vaststelt dat sprake is van een schuld die niet te goeder trouw is aangegaan, kan hij het verzoek afwijzen, ook als de betrokken schuld als een compensatie- en/of aanpassingsschuld moet worden aangemerkt.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/46009e951423d32854d511a24e8379e1943cc04f261859638ccc2ad026b95a16. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 46009e951423d32854d511a24e8379e1943cc04f261859638ccc2ad026b95a16, en de alinea staat in dat document op bytes 15653 tot 16657.