Alinea 46 Parket bij de Hoge Raad 11 juli 2003

Ik stel voorop dat, alhoewel de derde grief daartoe wèl leek te strekken(23), het hof de aansprakelijkheid van [eiser] niet heeft gebaseerd op een persoonlijk verwijt dat [eiser] als bestuurder van Adplan treft. In de benadering van het hof hadden zowel Adplan als [eiser] de Volvo onder zich: Adplan, die de Volvo leasde, en [eiser], niet als bestuurder van Adplan, maar als berijder van de Volvo (rov. 4.2.5). In de benadering van het hof hebben Adplan en [eiser] in die respectieve hoedanigheden de Volvo wederrechtelijk vervreemd en is [eiser] niet als bestuurder van Adplan maar als feitelijk gebruiker van de Volvo (in de woorden van rov. 4.2.7:) "naast Adplan rechtstreeks aansprakelijk tegenover Carned Lease". Anders dan [eiser] aan het onderdeel ten grondslag heeft gelegd, heeft het hof zijn oordeel dan ook niet geplaatst in de sleutel van het leerstuk van de persoonlijke aansprakelijkheid van de bestuurder voor een onrechtmatige daad van de rechtspersoon(24). In dit verband is voorts van belang dat het hof, anders dan het onderdeel veronderstelt(25), in de rov. 4.1.1-4.1.10 niet heeft geoordeeld dat de verkoop c.q. inruil van de Volvo slechts "een zaak van Adplan" was: op de grieven 1 en 2 van Carned Lease heeft het hof niet méér beslist, dan dat niet kan worden aangenomen "dat Adplan geen partij is geweest bij de overeenkomst met Auto Custers B.V. doch uitsluitend [eiser]" (rov. 4.1.9) en dat "niet in rechte is komen vast te staan, dat [eiser] privé en met uitsluiting van Adplan met Auto Custers B.V. heeft gecontracteerd" (rov. 4.2.1). Aldus heeft het hof niet uitgesloten dat óók [eiser] als zelfstandige partij bij de verkoop c.q. inruil was betrokken. Voor zover het onderdeel op deze punten van een andere lezing van het bestreden oordeel uitgaat, mist het feitelijke grondslag.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd778700ac3c5da6209028912fd21bece35d384942f3894cf5490cad7e0ab7af | shasum -a 256