Alinea 13 Parket bij de Hoge Raad 27 juni 2003

3. De Rechtbank te Amsterdam heeft in haar beschikking van 24 oktober 2001 vooropgesteld dat de Nederlandse rechter rechtsmacht toekomt en dat op het verzoek tot ontbinding van het huwelijk Nederlands recht zal worden toegepast nu de verzoekende partij voor die toepassing een - onweersproken - keuze heeft uitgebracht. Zij overwoog dat het verzoek tot echtscheiding als niet bestreden voor toewijzing vatbaar is. Voorts overwoog de Rechtbank dat vaststaat dat vóór of tijdens het huwelijk geen huwelijkse voorwaarden zijn opgemaakt zodat tussen partijen sprake is van een huwelijksgoederengemeenschap die volgens de regel van art. 1:100 lid 1 BW bij helfte dient te worden gedeeld, dat de door de man gestelde en ten dele niet betwiste feiten en omstandigheden onvoldoende aanleiding geven om af te wijken van voornoemde regel en dat met name de stelling van de man dat partijen voornemens waren om na het huwelijk huwelijkse voorwaarden op te maken, niet een zodanige bijzondere omstandigheid oplevert dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat de vrouw zich jegens de man beroept op een verdeling bij helfte van de ontbonden huwelijksgemeenschap; zij passeerde het aanbod van de man tot nader bewijs van zijn stelling. De Rechtbank sprak vervolgens de echtscheiding uit tussen partijen, zij bepaalde dat de man als voorschot op de verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap aan de vrouw een bedrag van f 3.000.000,- zal betalen, en beval partijen over te gaan tot verdeling van de tussen hen bestaande gemeenschap van goederen. Het meer of anders verzochte wees de Rechtbank af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0df237ab50f461deb67bc2b3e6830d0acd53bb84dc5e1432d7987427d998790e | shasum -a 256