Alinea 44 Parket bij de Hoge Raad 25 april 2003

3.10 Mijns inziens evenmin van belang - gezien het bovenstaande - is het volgende: [verweerster sub 1] merkt in punt 11 van haar schriftelijke toelichting op dat cassatieberoep tegen een tussenvonnis van de Rechtbank niet-ontvankelijk is. Het middelonderdeel is echter gericht tegen de wijze van bepalen van de schadevergoeding zoals die in het eindvonnis tot uitdrukking komt. Dat de Staat het middelonderdeel toelicht met een verwijzing naar overwegingen daaromtrent in een tussenvonnis, betekent niet dat het cassatieberoep is ingesteld tegen dat tussenvonnis. Het is ingesteld tegen het eindvonnis. Weliswaar is de onteigeningsrechter gehouden bij één vonnis uitspraak te doen over de volledige aan de onteigende partij en aan derde-belanghebbenden toekomende schadeloosstellingen, en past daarbij niet dat de rechter zou zijn gebonden aan vóór het eindvonnis gegeven beslissingen in tussenvonnissen in die zin dat hij daarvan later in de procedure niet meer zou mogen afwijken,(4) maar dat neemt niet weg dat de Rechtbank tussenvonnissen kan gebruiken om overzichtelijke procedurele stappen te nemen, als basis voor de uiteindelijke integrale beoordeling van de schade in het eindvonnis. De Rechtbank kon mijns inziens zonder schending van een rechtsregel in 2.10 van haar eindvonnis overwegen dat in haar vonnis van 17 oktober 2000 reeds was vastgesteld dat de waarde van het gehele object - het onteigende plus overhoek - f 1.150.000 bedroeg, nu de partijen tegen deze waardering in de verdere procedure immers geen bezwaren hebben aangevoerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/90fa580d99ffb81e57ea363e8a91f1fbaa5fe44c81b0f03377ca5cd7e16275e5 | shasum -a 256