Alinea 29 Parket bij de Hoge Raad 24 juni 2003

18. Het middel gaat uit van de onjuiste veronderstelling dat art. 141 Sr slechts strekt tot bescherming van de openbare orde en - mogelijk - de algemene veiligheid van personen of goederen en niet (mede) ter bescherming van belangen van individuen. Ik verwijs naar Wedzinga, Openlijke geweldpleging (1992), pp. 56-57, die daarover opmerkt dat vanzelfsprekend ook individuele rechtsgoederen, zoals het recht op eigendom en het recht op lichamelijke integriteit, in het geding zijn wanneer openlijk met verenigde krachten geweld wordt gepleegd. Dat het beschermd belang bij art. 141 Sr in de eerste plaats de openbare orde is, is omdat het geweld geen gevolg hoeft te hebben gehad om onder art. 141 Sr te vallen, zodat van een inbreuk op een eigendomsrecht of strijd met een zorgvuldigheidsnorm geen sprake behoeft te zijn bij schending van art. 141 Sr. In het onderhavige geval is echter duidelijk dat het geweld wel degelijk gevolgen heeft gehad en dat derhalve (mede) een inbreuk is gemaakt op de eigendomsrechten van de benadeelde partijen. Overigens volgt ook uit het reeds genoemde arrest van de Hoge Raad NJ 1998, 876, dat schade aan goederen ten gevolge van openbaar geweld als bedoeld in art. 141 Sr een rechtstreeks gevolg daarvan kan zijn. Bovendien volgt uit het eerder genoemde arrest HR NJ 1993, 157, dat ook wanneer de geschonden norm strekt tot bescherming van de algemene veiligheid van personen of goederen, schade aan individuele goederen als het rechtstreekse gevolg van het bewezenverklaarde kan worden aangemerkt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1dd4177eaaaeb2fe75b5c140de0fe615ee32c27e3e2500eaef04e438d1475261 | shasum -a 256