Alinea 91 Parket bij de Hoge Raad 26 september 2003

- De middelonderdelen zien eraan voorbij dat het Hof ook in dit verband gewicht heeft toegekend aan de bijzondere aard van de (nieuwe, gewijzigde) overeenkomst die de Gemeente met [eiser] is aangegaan. In die overeenkomst - die het Hof, zoals ik hiervóór heb aangenomen, moet hebben beoordeeld als een huurovereenkomst met betrekking tot een voor niet-bedrijfsmatig gebruik bestemd object - heeft het Hof als van belang aangemerkt, dat er duidelijke aanwijzingen waren voor het met de overeenkomst beoogde beperkte karakter van [eiser]' aanspraken als huurder (weerspiegeld in de beëindigingscondities èn in de uitzonderlijk lage huurprijs); anders dan de middelonderdelen aanvoeren mogen zulke gegevens wèl meewegen (ik verwijs opnieuw naar de parallel die ik eerder trok met de zgn. "slooppandenregeling" van art. 7A:1623a lid 1 BW. De in alinea 33 hiervóór besproken gegevens wijzen ook in de richting van een slechts beperkte tegemoetkoming aan de belangen van de huurder (waarbij ik voor de duidelijkheid opmerk dat de daar besproken regels ook kunnen gelden als het om bepaalde vormen van bedrijfsmatig gebruik gaat).). In het kader van een dergelijke overeenkomst worden de belangen van de huurder (veel) minder gewaarborgd dan in het dwingendrechtelijke kader van de art. 7A:1624 e.v. BW. Het lijkt mij dan ook zonder meer juist dat van extensieve of analogische toepassing van het in art. 7A:1628a lid 2 BW tot uitdrukking komende beginsel, in een dergelijk kader geen sprake hoeft te zijn.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/39cc50b3e547f129a89bc992b0412116f471a444f26da37a5689824df6577bf7 | shasum -a 256