Alinea 73 Parket bij de Hoge Raad 5 september 2003

2.19 Anders dan aan onderdeel a ten grondslag is gelegd, is de omstandigheid dat aan de uitgetreden maat een bedrag voor zijn aandeel in het onroerend goed is betaald, niet van belang. Tegenover die betaling stond immers dat het aandeel van de resterende maten in het onroerend goed navenant toenam. Hetgeen hiervoor bij de bespreking van het eerste middel over de aanwas van het aandeel van de resterende maten in de immateriële vaste activa (de goodwill) is opgemerkt, is mutatis mutandis ook op de aanwas van hun aandeel in de materiële vaste activa (het onroerend goed) van toepassing. Hetgeen de man heeft gesteld over de wijze waarop de meerwaarde van het onroerend goed in de jaarstukken (over 2000/2001) is verwerkt (te weten als investering), doet aan het voorgaande niet af. Veeleer bevestigt het gegeven van een meerwaarde van het onroerend goed, dat, zoals het hof mede aan het aangevochten oordeel ten grondslag heeft gelegd, door afschrijvingen op de bedrijfsgebouwen en -terreinen een (toenemende) discrepantie tussen de boekwaarde en de werkelijke waarde daarvan kan ontstaan. Overigens verdient het opmerking, dat de litigieuze afschrijving niet slechts de in het cassatierekest bedoelde investering tot het bedrag van de meerwaarde, maar het gehele bedrag van de (op dat moment kennelijk op fl. 843.790,- vastgestelde) marktwaarde van de bedrijfsgebouwen en -terreinen betreft. Om deze redenen kan onderdeel a niet tot cassatie leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7e98abdb6f4a1761d735707ea6d33ca3cd0eea9353e0679d7572081f10237999 | shasum -a 256