Alinea 57 Parket bij de Hoge Raad 19 december 2003

3.15. Voor zover het subonderdeel klaagt dat 's hofs beslissing "onjuist" is, klaagt het vergeefs over een oordeel dat aan de feitenrechter is voorbehouden en in cassatie niet kan worden getoetst. Voor zover het subonderdeel klaagt dat onbegrijpelijk is om welke reden het hof aan deze zeven stellingen voorbij is gegaan, acht ik de klacht ongegrond. De Roche-vennootschappen hebben het hof - en thans de Hoge Raad - willen betrekken in een strijd tussen beoefenaars van bio-medische wetenschappen over de vraag of gevallen bestaan waarin het aangeduide verschil (de toegevoegde clausule) toch niet sluitend is. De Roche-vennootschappen hebben in dit verband gewezen op proefnemingen door Mitchell. Kort samengevat, komt hun standpunt hierop neer dat het resultaat van de inhibitietest afhankelijk is van de kwaliteit van het bij de proefneming gebruikte antiserum. Hierdoor zou de ingelaste clausule onvoldoende onderscheidend vermogen hebben, tenzij in de clausule de subgroep van het te gebruiken antiserum naar de kwaliteit (de gebruikte geit, de gebruikte zuiveringsmethode enz.) wordt gepreciseerd. Tegen de achtergrond van de beslissing van het Bundespatentgericht, waarin dezelfde kwestie aan de orde was (blz. 15-16), is m.i. niet onbegrijpelijk dat het hof niet zulke hoge eisen, als door de Roche-vennootschappen verlangd, heeft willen stellen aan de wijze waarop het voor de inhibitietest benodigde antiserum in de octrooiconclusie wordt aangeduid. Het hof behoefde immers geen uitsluitsel te geven in bovenbedoeld bio-medisch dispuut, maar kon zich beperken tot de vraag of door middel van deze clausule voor de gemiddelde vakman voldoende duidelijk is gemaakt dat en waarin het antilichaam van [verweerders] zich onderscheidt van het antilichaam genoemd in het Wistar-octrooi.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/71b2226a5bcd0bd63ad851f388d7b967b3a997d7544946a0867a32074ddd5219 | shasum -a 256