Alinea 12 Parket bij de Hoge Raad 31 oktober 2003

1. Thans eisers tot cassatie, verder te noemen: [eiser] (in enkelvoud), en thans verweerders in cassatie, verder gezamenlijk aan te duiden als [verweerder] (in enkelvoud) en ieder afzonderlijk als [verweerder 1] onderscheidenlijk [verweerster 2], zijn buren; zij zijn eigenaren van twee aangrenzende percelen, in dit geding aangeduid als perceel [2] respectievelijk perceel [1]. Tussen hen is een geschil gerezen over de aanbouw die door de (schoon)ouders van [verweerder], destijds eigenaren van perceel [1] maar bewoners van perceel [2], grotendeels op perceel [1] en ten dele op perceel [2] is opgericht aansluitend aan de - door hen verbouwde - oude stal, die stond op perceel [1] tegen de muur van het pand op perceel [2] en die door deze verbouwing als keuken bij het pand op perceel [2] werd getrokken. Genoemde ouders zijn de (totale) aanbouw gaan gebruiken. [eiser] heeft zich - nadat hij eigenaar was geworden van perceel [2] - op het standpunt gesteld dat hij door horizontale natrekking tevens eigenaar is geworden van de gehele aanbouw. Dat standpunt is bestreden door [verweerder], die - inmiddels eigenaar geworden van perceel [1] - de nieuwe aanbouw eigenmachtig is gaan slopen nadat de ouders de uitbouw hadden verlaten. Deze eigenmachtige sloop is de aanleiding geweest tot het onderhavige geding. In cassatie is nog slechts aan de orde of het Hof, oordelende over de schadevergoeding wegens onrechtmatige eigenrichting, het verbod op reformatio in peius heeft geschonden en voorts of het Hof terecht heeft verworpen het betoog dat door verjaring erfdienstbaarheden zijn ontstaan ter zake van de aanbouw alsmede van een aantal andere voorzieningen op perceel [1].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/308d736a6b40870c5841b59855659f92217f66a9a37a91d0ead651f8876ff958 | shasum -a 256