Alinea 53 Parket bij de Hoge Raad 31 oktober 2003

12. Bij de beoordeling van dit middelonderdeel dient het volgende te worden vooropgesteld. Ingevolge art. 5:72 BW kunnen erfdienstbaarheden ontstaan door vestiging en door verjaring, zowel door verkrijgende als door bevrijdende verjaring. Voor het ontstaan door verkrijgende verjaring is ingevolge art. 3:99 BW vereist een onafgebroken bezit te goeder trouw van tien jaren te rekenen vanaf de dag na het begin van het bezit (art. 3:101 BW); gelet op de vereisten die bij registergoederen aan de goede trouw moeten worden gesteld, zal de verkrijgende verjaring naar huidig recht in wezen slechts ertoe kunnen dienen gebreken te helen van een vestiging door akte en inschrijving die in het verleden daadwerkelijk plaatsvond (TM en MvA II, Parl. Gesch. 5, p. 261 en 262). Het ontstaan van een erfdienstbaarheid door bevrijdende verjaring is geregeld in art. 3:105 lid 1 BW, dat bepaalt dat hij die een goed bezit op het tijdstip waarop de verjaring van de rechtsvordering strekkende tot beëindiging van het bezit wordt voltooid, dat goed verkrijgt, ook al was zijn bezit niet te goeder trouw. Uit hoofde van art. 3:306 BW geldt hiervoor de algemene termijn van twintig jaren, die aanvangt op het in art. 3:314 BW omschreven tijdstip. Voor beide verjaringsvormen geldt dat wanneer een termijn eenmaal is gaan lopen, deze termijn door een latere verkrijger van het bezit onder bijzondere titel wordt voortgezet mits deze bezitter zelf te goeder trouw is (art. 3:102 BW).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/308d736a6b40870c5841b59855659f92217f66a9a37a91d0ead651f8876ff958 | shasum -a 256