Alinea 55 Parket bij de Hoge Raad 31 oktober 2003

De omstandigheid dat onder het oude recht slechts het bezit van voortdurende en zichtbare erfdienstbaarheden mogelijk was, brengt mee dat uitsluitend voor zodanige erfdienstbaarheden kan worden aangenomen dat de in art. 3:99 bedoelde termijn vóór 1 januari 1992 is gaan lopen. Is daarentegen sprake van een niet voortdurende en/of niet-zichtbare erfdienstbaarheid, dan zal niet eerder dan op 1 januari 1992 een verjaringstermijn gaan lopen aangezien eerst op dat tijstip, het tijdstip van inwerkingtreding van de nieuwe wet, bezit kan worden verkregen. Dit volgt uit art. 95 Overgangswet met zijn bepaling dat bezit en houderschap worden verkregen op het tijdstip van het in werking treden van de wet indien de vereisten die de bepalingen van titel 5 van Boek 3 daarvoor stellen, reeds vóór dat tijdstip waren vervuld doch het toen geldende recht aan de vervulling niet die gevolgen verbond. Voor de verkrijging door extinctieve verjaring - die als gezegd onder oud recht niet mogelijk was - geldt ingevolge art. 93 Overgangswet een uitgestelde werking van een jaar ingeval de termijn (van art. 3:306 BW) op het tijdstip van de inwerkingtreding reeds is verstreken. Ook ten aanzien van deze verjaringstermijn wordt - door een meerderheid van de schrijvers - aangenomen dat het aanvangen daarvan vóór 1 januari 1992 slechts mogelijk is bij voortdurende en zichtbare erfdienstbaarheden: zie nader (het overzicht bij) Peter, Zakelijke rechten (losbl.), art. 73, aant. 3.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/308d736a6b40870c5841b59855659f92217f66a9a37a91d0ead651f8876ff958 | shasum -a 256