Alinea 41 Parket bij de Hoge Raad 17 oktober 2003

Of het Hof de aldus aan de beoordeling in hoger beroep gestelde grenzen in acht heeft genomen, is mede afhankelijk van de wijze waarop het aangevochten vonnis moet worden uitgelegd. In dat verband stel ik voorop dat, naar mij voorkomt, (de rov. 7 en 11 van) het aangevochten vonnis niet aldus moet(en) worden opgevat dat de opzegging van 18 maart 1999 rechtsgevolg mist, omdat zij van een ander dan de huurder is uitgegaan. Blijkens rov. 4 is volgens het Hof niet aan de orde of de huurovereenkomst is opgezegd, maar of [eiser] bevoegdelijk (dat wil zeggen: onder omstandigheden die hem daartoe het recht gaven) een beroep op de diplomatenclausule heeft gedaan. Bij de beantwoording van die laatste vraag heeft het Hof, kennelijk van een opzegging van de huurovereenkomst uitgaande, niet de in de rov. 5 en 6 bedoelde omstandigheden ten tijde van (en kort na) het sluiten van de huurovereenkomst, maar de wijze waarop (en de omstandigheden waaronder) de huur is opgezegd, van doorslaggevende betekenis geacht (rov. 7; zie ook rov. 10). Weliswaar heeft het Hof in dat verband mede gereleveerd dat de opzeggingsbrief is geschreven door de echtgenote van [eiser], die daarbij niet uitdrukkelijk namens [eiser] handelde (rov. 8), maar kennelijk (en mede gelet op de onderlinge samenhang van de rov. 7-11) slechts om te benadrukken dat in de opzeggingsbrief een verwijzing naar [eiser] persoonlijk betreffende omstandigheden (waarop het volgens de diplomatenclausule aankomt) ontbrak.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/57a0c5a66ea264e4c3236214e40caeeb973560471a50cc2722bdc6233337378a | shasum -a 256