Alinea 88 Parket bij de Hoge Raad 26 augustus 2003

3.25 Subonderdeel 4.2 betoogt dat voor een handelen in strijd met art. 3:45 BW dan wel onrechtmatig handelen rechtens niet vereist is dat ten tijde van de totstandkoming van de Belmarkenlening UPC technisch failliet was dan wel dat toen te verwachten viel dat UPC op afzienbare termijn niet meer aan haar verplichtingen zou kunnen voldoen. Voldoende is volgens het subonderdeel dat de schuldenaar en diens wederpartij op het moment van de onverplichte rechtshandeling moeten hebben geweten of hebben moeten weten dat benadeling van een of meer schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden het gevolg zou zijn (art. 3:45 BW) resp. dat die schuldenaar had behoren te onderkennen dat hij geen voldoende verhaal meer bood voor zijn schuldeisers (onrechtmatig handelen, in die zin dat de schuldenaar zich de belangen van zij schuldeisers onvoldoende heeft aangetrokken). M.i. faalt subonderdeel 4.2 bij gebrek aan belang. Nu het oordeel van het hof in rov. 4.9, dat de crediteuren van UPC door de Belmarkenlening niet zijn benadeeld en dat de verpanding van de aandelen in een aantal tot UPC groep behorende vennootschappen deze vaststelling niet verandert in cassatie tevergeefs wordt bestreden, kan ook geen sprake zijn van wetenschap bij UPC van benadeling van één of meer van haar schuldeisers in hun verhaalsmogelijkheden. Voorts valt niet in te zien hoe UPC niet had behoeven in te zien dat zij op afzienbare termijn niet meer aan haar verplichtingen zou kunnen voldoen doch wel had behoren te onderkennen dat zij geen voldoende verhaal meer bood voor zijn schuldeisers. Het hof heeft dus geen verkeerde maatstaf aangelegd. Subonderdeel 4.2 faalt eveneens.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5b33e127c35eefdf1991fb7141cf934052b5773bef033a8ce8de0e7a49cf20ec | shasum -a 256