Alinea 45 Parket bij de Hoge Raad 7 oktober 2003

17. Het middel berust op een onjuiste lezing van het arrest. De bevindingen van psychiater Sikkens, die door het hof in zijn strafmotivering zijn samengevat, houden immers niet in dat, zoals in het middel wordt betoogd, de prognose voor wat betreft de SOV-maatregel slecht is, maar dat de prognose zonder opleggen van die maatregel slecht is. Verzoeker heeft immers, volgens de samenvatting van het hof, ondanks adviezen vanuit de justitiële verslavingszorg geen gebruik gemaakt van de aangeboden hulp, terwijl het "alsnog op vrijwillige basis deelnemen aan een verslavingszorgprogramma () gezien de ervaringen met betrokken[e] tijdens de opnames en de houding van de betrokkene ten aanzien van de ambulante zorg in het verleden, geen goed optie [lijkt]". Deelname aan het SOV-programma kan daarentegen, volgens psychiater Sikkens, "een bijdrage leveren aan de oplossing van betrokkene's verslavingsproblematiek, aan diens terugkeer in de maatschappij en de beëindiging van de recidive". Bovendien houdt ook het rapport van de Jellinek Justitiële Verslavingszorg (JVz) te Amsterdam, waaruit het hof eveneens uitvoerig citeert, als conclusie en advies in dat "de SOV-maatregel een passend traject is om de verslavingsproblematiek van verdachte te doorbreken". Daarmee voldoet het opleggen van de SOV-maatregel aan verzoeker aan het in het tweede lid van art. 38m Sr gestelde doel dat de maatregel er mede toe strekt een bijdrage te leveren aan de oplossing van de verslavingsproblematiek van de verdachte ten behoeve van zijn terugkeer in de maatschappij en de beëindiging van zijn recidive". Van strijdigheid met de doelen van de SOV-maatregel is derhalve geen sprake.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/14ac0b4893a9f95a037638419bddb026b4038e4a50551ff552327678410ca67a | shasum -a 256