Alinea 48 Parket bij de Hoge Raad 5 september 2003

4.7 In het licht van het voorgaande lijkt het mij dat beide onderdelen reeds moeten falen bij gebrek aan belang. Daartoe diene het volgende. Zoals hiervoor reeds werd opgemerkt, staat de procedure van art. 69 Fw uitsluitend open voor schuldeisers van de failliet en niet voor boedelschuldeisers. Hoewel mr Litjens in zijn brief van 1 april 2002 heeft aangegeven dat [verzoeker] schuldeiser in het faillissement Binair is(12), komt het mij voor dat [verzoeker] in deze zaak niet zozeer zijn belangen als schuldeiser, maar als (pretense) boedelschuldeiser nastreeft. Dit geldt in elk geval ten aanzien van de aansprakelijkheidsprocedure. Een eventuele veroordeling van mr Litjens q.q. levert immers een aanspraak op de boedel op. Het lijkt mij echter ook te gelden ten aanzien van de rekest-civielprocedure. Gesteld dat het rekest-civiel slaagt en het arrest van het hof wordt vernietigd, dan komt daarmee aan hetgeen ter uitvoering van dat arrest werd verricht, immers de rechtsgrond te ontvallen. Voor zover [verzoeker] aan de veroordeling heeft voldaan, heeft hij krachtens art. 6:203 lid 3 BW recht op ongedaanmaking daarvan.(13) In geval van faillissement dient deze vordering te worden behandeld als een concurrente boedelvordering.(14) Waar de ontvankelijkheid ambtshalve dient te worden getoetst,(15) moet de conclusie dan ook zijn dat, wat er verder ook zij van de door de rechtbank gebezigde gronden, [verzoeker] in elk geval op deze grond niet-ontvankelijk is in zijn verzoek.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5e608d8996c43bbac851545fe3fcf4f950d393f5457e6a1a503e2ea86ce73b16 | shasum -a 256