Alinea 21 Parket bij de Hoge Raad 19 december 2003

1.3 Sotel heeft in kort geding primair gevorderd de gemeente te veroordelen de aanwijzing van 29 oktober 1998 overeenkomstig art. 5 Wvg te laten vervallen en subsidiair gevorderd de gemeente te veroordelen ervoor zorg te dragen dat de gemeenteraad de uitspraak van de bestuursrechter van 21 april 2000 zal naleven door, met inachtneming van die uitspraak, een nieuw besluit te nemen en de aanwijzing van 29 oktober 1998 te laten vervallen, een en ander op straffe van verbeurte van een dwangsom. Voorts heeft Sotel na vermeerdering van eis in hoger beroep(5) meer subsidiair een voorschot op vergoeding van haar schade gevorderd. Sotel heeft aan haar vordering ten grondslag gelegd dat de bestuursrechter op 21 april 2000 heeft geoordeeld dat ten tijde van de aanwijzingsbeslissing niet aan de voorwaarden van de Wvg voor het doen van een aanwijzing was voldaan, zodat de gemeente in een nieuw besluit de aanwijzing slechts kon laten vervallen. Voorts heeft Sotel in hoger beroep gesteld dat de gemeente onrechtmatig jegens haar heeft gehandeld door met het nemen van een nieuw besluit op het bezwaar bewust te wachten totdat planologisch wèl aan de vereisten van de Wvg was voldaan en door met de Rabobank samen te spannen om Sotel door middel van formele rechtskracht van het besluit van 31 mei 2001 als contractpartner van de Rabobank buiten spel te zetten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/90dc02dba5adb6c3dc3fce48a42268ca5ab2154d29a182429ac449fcc566fabb | shasum -a 256