Alinea 33 Parket bij de Hoge Raad 19 december 2003

2.3 Volgens de bestuursrechter, die op 21 april 2000(14) uitspraak heeft gedaan, heeft de gemeente ten onrechte geconcludeerd dat is voldaan aan de door art. 8 Wvg gestelde voorwaarde dat de toegedachte bestemming van het bestaande gebruik afwijkt. Terwijl aan de onroerende zaken volgens de bij het aanwijzingsbesluit behorende kaart de bestemming "wonen, werken en voorzieningen (...), alle niet-agrarisch en alle nader uit te werken" is toegedacht, worden de betrokken percelen gebruikt als (en zijn zij door het vigerende bestemmingsplan bestemd voor) "woningen, winkels met een bovenwoning of kantoren met een bovenwoning". Weliswaar zal de gemeente er, volgens de bestuursrechter, niet aan ontkomen bij de omschrijving van de toegedachte bestemming een vrij algemene en abstracte formulering te hanteren, maar "(d)at neemt niet weg dat in voldoende mate vastgesteld moet kunnen worden dat sprake is van een afwijkend gebruik". Aan deze voorwaarde is volgens de bestuursrechter niet voldaan. In dat verband heeft de bestuursrechter van belang geacht dat in de nieuwe opzet van het "Paradegebied", zoals die blijkt uit het Masterplan "De Parade", waarin de aan de aanwijzing ten grondslag liggende planologische visie is neergelegd, de toegedachte, globale bestemming op gebiedsniveau met het gebruik op dat moment (een menging van "centrumgebonden" functies) vergelijkbaar was. Vervolgens heeft de bestuursrechter met betrekking tot de bestemming op perceelsniveau overwogen:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/90dc02dba5adb6c3dc3fce48a42268ca5ab2154d29a182429ac449fcc566fabb | shasum -a 256