Alinea 73 Parket bij de Hoge Raad 19 december 2003

2.20. Aldus resteert het argument van het hof dat hiervoor in alinea 2.12 onder (ii) is samengevat, namelijk dat de raadsman de tekst van de verklaring heeft opgesteld. Bij getuigenverhoren door de burgerlijke rechter is gebruikelijk dat de griffier in het proces-verbaal een (meestal door de rechter gedicteerde) zakelijke weergave opneemt van hetgeen de getuige heeft verklaard. Bij deze werkwijze is onvermijdelijk dat de woordkeuze niet steeds die van de getuige zelf is, al mag de getuige altijd "zodanige veranderingen en bijvoegingen maken als hem goeddunkt" (art. 180 lid 2 Rv). De positie en de onpartijdigheid van de rechter garanderen dat de verklaring op een eerlijke wijze wordt opgenomen. Een advocaat, die voor één der partijen optreedt, kan die garantie van onpartijdigheid niet bieden. Dat is kennelijk, wat het hof bedoelt met zijn opmerking over de taak van de rechter. Het zou mij echter te ver gaan, wanneer verklaringen die door een raadsman van één der partijen zijn opgesteld en door een (potentiële) getuige zijn ondertekend, categorisch worden buitengesloten als bewijsmiddel. Niet alleen kan zich het geval voordoen dat een getuige niet zo bedreven is in het opstellen van geschriften en het wel gemakkelijk vindt dat iemand anders het besprokene schriftelijk samenvat, maar bovendien komt het in de praktijk regelmatig voor dat getuigen een "voorgedrukte", d.w.z. door één der partijen opgestelde, verklaring ondertekenen: bijv. in burenzaken en in het arbeidsrecht heb ik meermalen eensluidende verklaringen gezien die door een aantal personen waren ondertekend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/255ee908f97598546f610d25568ab8aa7253a34a5a848452d8f3187827850057 | shasum -a 256