Alinea 76 Parket bij de Hoge Raad 27 februari 2004

4.12 Het gaat in casu om strafvorderlijk onrechtmatig verkregen bewijs, althans om bewijs dat is verkregen in het kader van een g.v.o. bij de opening waarvan door het OM "zeer onzorgvuldig" is gehandeld. De belanghebbende beroept zich op uw "zozeer onbehoorlijk"-jurisprudentie en betoogt dat het Hof een onjuiste maatstaf heeft aangelegd door de "zozeer onbehoorlijk"-eis uit te leggen als: misleiding. Ik zou echter menen dat 's Hofs maatstaf juist is. Uit de boven besproken jurisprudentie volgt dat pas van "zozeer onbehoorlijk" sprake is als de betrokken ambtenaren kwade trouw of bewuste schending van grondrechten verweten kan worden. Het oordeel van de Rechtbank dat "zeer onzorgvuldig" is gehandeld bij de informatieverstrekking aan de RC ter gelegenheid van de vordering opening g.v.o. impliceert geen kwade trouw, noch bewuste schending van grondrechten. De Rechtbank overweegt integendeel dat niet aannemelijk is geworden dat van opzettelijke benadeling van de verdachte sprake is geweest (zie 4.4 hierboven). Het vonnis van de Rechtbank biedt dus geen steun aan de stelling dat de verkrijgingswijze van de machtiging "zeer onbehoorlijk" was in de zin van uw "zozeer onbehoorlijk"-jurisprudentie. Het impliceert ook niet dat het zonder de gewraakte onzorvuldigheid niet tot doorzoeking van belanghebbende's huis zou zijn gekomen. De Rechtbank laat juist uitdrukkelijk in het midden (zie 4.4) of overlegging van de beursrapporten de RC tot een andere beslissing gebracht zou hebben.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c514d60b10275d3c7dc7aaa550b2b215924df6e43c877b5d2f5176d947b38c5e | shasum -a 256