Alinea 90 Parket bij de Hoge Raad 23 januari 2004

37) In het voetspoor van de in alinea 35 aangehaalde rechtspraak zou ik denken dat de factoren die, in verband met de beschermingsgedachte die in die rechtspraak tot uiting komt, niet aan een beroep op dwaling mogen worden tegengeworpen, gewoonlijk óók niet aan een beroep op "eigen schuld" bij de toerekening van de nadelige gevolgen van de dwaling ten grondslag mogen worden gelegd. Toepassing van de in art. 6:101 BW tot uitdrukking komende(27) regel op de nadelen als gevolg van dwaling, ligt daarom, denk ik, vooral in de rede als die nadelen zijn veroorzaakt of verergerd door aan de dwalende partij toerekenbare oorzaken die los staan van de dwaling zelf en de omstandigheden die die dwaling hebben veroorzaakt, en waar de andere partij geen deel aan heeft gehad. Dat kunnen - bijvoorbeeld - onverstandige stappen of omissies van de dwalende partij zijn, waardoor extra schade is veroorzaakt of waardoor de overigens te verwachten schade niet adequaat is beperkt. Van zulke factoren is in de onderhavige zaak geen sprake; of althans: de factoren die het hof in rov. 5.9. in aanmerking heeft genomen, zijn niet in deze categorie te scharen. Die factoren zijn daarentegen (alle, en slechts) even zovele omstandigheden die ertoe hadden kunnen bijdragen dat Eecen tijdig zou hebben bemerkt dat zij door Stratex c.s. minder juist was geïnformeerd, of waardoor Eecen zich voor de in verband daarmee te verwachten nadelen had kunnen "indekken". Het zijn alle, in huiselijke termen uitgedrukt, factoren van de categorie: "U had in deze situatie beter op uw tellen kunnen (en moeten) passen."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cc5d13c7398b9eb756bc101f12b6b54f6bedfdd6d967d907ed3de1d465267ca6 | shasum -a 256